Przesłanki rozwodu

przesłanki rozwodu

przesłanki rozwodu

Przesłanki rozwodu

Po raz kolejny pochylamy się nad tematyką dotycząca rozwodów. Tym razem skupimy się na analizie dwóch pozytywnych przesłanek rozwodu tj. okoliczności, które muszą zaistnieć aby istniała podstawa do orzeczenia rozwodu. Skupimy się w tym celu na art. 56 § 1. Kodeksu cywilnego, który stanowi:
„Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód.”

Zatem dwie główne przesłanki to zupełny i trwały rozkład pożycia. Pytaniem pozostaje jednak co to w rzeczywistości oznacza, jak to rozumieć i kiedy faktycznie mamy do czynienia z zupełnym i trwałym rozkładem pożycia miedzy małżonkami. Ich wykładnia nastręcza wiele problemów interpretacyjnych.

Zgodnie z doktryną i judykaturą, rozkład pożycia małżonków jest zupełny, gdy wszystkie więzy łączące małżonków (duchowe, fizyczne i gospodarcze) uległy zerwaniu. Trwałość z kolei oznacza, iż powrót małżonków do pożycia nie nastąpi (należy to opierać na przekonaniu w oparciu o doświadczenie i okoliczności konkretnej sprawy)

Jak wskazuje się w doktrynie, ustawowe przesłanki rozkładu pożycia małżonków mają wyłącznie charakter uznaniowy, i to do tego stopnia, iż nie pozbawiony racji może być pogląd, że już sam fakt wyrażenia przez małżonków zgodnej woli rozwiązania ich małżeństwa, i to bez orzekania o winie, oczywiście w braku negatywnych przesłanek z art. 56 § 2 KRO, w szczególności w braku wspólnych małoletnich dzieci małżonków – powinien skutkować automatycznym rozwiązaniem cywilnych skutków małżeństwa w trybie pozasądowym: administracyjnym albo notarialnie de lege ferenda bez potrzeby absorbowania powagi sądu (dr Krystyna Gromek, Prawo rodzinne dla sedziów i pełnomocników, Wyd. 2, 2019).

Jak wskazał Sąd Najwyższy w Wyroku z dnia 8 grudnia 1998 r., „ Rozkład pożycia ma charakter trwały, gdy doświadczenie życiowe uzasadnia – na tle okoliczności konkretnej sprawy – wniosek, iż powrót małżonków do pożycia nie nastąpi.” Dalej w uzasadnieniu czytamy, iż trwałość rozkładu i jego zupełność to powiązane ze sobą pozytywne przesłanki rozwodu. Brak zupełności rozkładu oznacza tym samym, iż nie można go kwalifikować jako trwały. Zupełność rozkładu i trwałość rozkładu pożycia muszą bowiem – co do zasady – występować łącznie.

Rating: 5.0/5. From 1 vote.
Please wait...